Dit schrijft Corrie zelf:

'Fluistervanger

Kleine boorders die op verschillende plaatsen aan de muren kleven of zich zelfs een beetje hebben ingegraven, speuren naar de verborgen geluiden. Trilharen, antennes, voelhoorns vangen trillingen op en sturen ze naar een centrale filter. Daar worden de klanken gescheiden. Mogelijk horen we dan alleen de geluiden uit de eerste periode van het klooster en zakt de rest in een geluiddichte zak.

Zal deze Fluistervanger verborgenheden uit de 12e eeuw blootleggen?

Wordt je je bewust van de resten die je ongemerkt zelf zult achterlaten?

Hoe worden we zelf in de toekomst met terugwerkende kracht afgeluisterd?'

Dit project is al meer dan een jaar onderweg. Met Corrie heb ik intensieve gesprekken gevoerd over de vraag: hoe maak je van een tentoonstelling met zo veel verschillende beelden een eenheid? En in de loop van die gesprekken bezochten we klooster Bredelar, waar Corrie onmiddellijk gegrepen werd door het voelbaar aanwezige, maar niet meer zichtbare verleden. Dit leidde uiteindelijk tot het project wat zij hierboven beschrijft, dat zal bestaan uit 25 'boorders' (zoals zij de fluistervangers nu noemt, geloof ik) en een centraal filter, waar wij de geluiden die de boorders opvangen, kunnen beluisteren. De boorders zullen onze route door de tentoonstelling gaan begeleiden en u zult ze ontdekken op onverwachte plekken. Soms lichten ze even op, soms houden ze zich verscholen maar vergis u niet: ze zijn er!

Ik raad u aan om de tekst te lezen die Corrie schreef in november 2013: Een tentoonstelling als een visueel gedicht. Het zal u helpen om zelf een fluistervanger te worden!

over Corrie van de Vendel